Een Incident met Wit Poeder

Telefoon des ochtends in alle vroegte. "U spreekt met XX van de Amsterdamse Recherche. Bent u Frans Goddijn, eigenaar van een Renault Clio met kenteken [...]? Er heeft zich afgelopen nacht EEN INCIDENT VOORGEDAAN MET WIT POEDER. Een verdachte is aangehouden. Graag horen we van u of u schade heeft aan uw wagen en graag nemen we een aangifte van u op." Ik ga terstond op mijn fiets naar huis waar het heden "plaats delict" heet en tref een onvoorstelbare chaos aan. Rep alsmede roer. Meer sneeuw dan ze in Sotsji kunnen wensen. Wat wil het geval: oude buurman dacht gisteren "deze poederblussers zijn over datum, weet je wat, die leg ik op straat in de open container." Voorbijgangers dachten vannacht "Hee, poederblussers. Zou daar nog wat in zitten? Even knijpen." Gevolg: een gigantische wolk, geen hand voor ogen zien, duisternis bij volle maan, in ademnood verkeren, het op een lopen zetten. Buren hebben verdachten achtervolgd, politie is uitgerukt, een verdachte is "in de kraag gevat", de andere is momenteel nog voortvluchtig maar de toegangswegen zijn afgezet en de gehele ochtend worden aangiftes opgenomen. Verbalisant N.B. hoofdagent Rpaa en ik, "een persoon die mij opgaf te zijn Goddijn", tevens "is informatie verstrekt met betrekking tot verdere procedure en kans op opheldering." Vanavond is de stille tocht, even stilstaan en dit gebeuren een plekje geven, dit mag nooit meer gebeuren. En dan bij de verdachte die poederblussers naar binnen mikken natuurlijk. Dat zal een kabaal geven, maar het is nodig om een signaal af te geven, afkeer te laten blijken waar het kan en inkeer te brengen waar het moet.

"Dit gun je niemand" is een veelgehoorde uitdrukking

"Alsof er een zelfmoordterrorist met een bus talkpoeder heeft lopen strooien" sprak een voorbijrijdende taxichauffeur

Wit Poeder

Plaats Delict

Ik moest toch bij de garage zijn voor vervanging van een eraf getrapte spiegel, dus zij konden 'm mooi door de wasstraat halen, hij staat weer te schitteren, als de baby die door een wonder uit het puin van een flatgebouw werd gehaald.

Intussen heeft het buurtcommittee de fakkels al in huis en de meerderheid heeft besloten dat de lege brandblussers niet naar binnen worden gegooid, dat levert inpandige schade op aan het perceel. Men vond het passend deze in plaats daarvan rectaal binnen te brengen. Of dat echt "passend" kan worden genoemd weet ik nog niet, maar we gaan het meemaken. Kans is wel dat het door enig gekerm dan geen echt "stille" tocht meer is, maar in elk geval wel een gedempte tocht.

Het is van ongekende omvang. Ineens is het gebeurd en is je leven in twee gesneden, herinneringen aan voordat het gebeurde en het leven zoals dat daarna ging. Heel vreemd te zien dat zoveel gewoon door gaat, de meeste radio-uitzendingen zijn weer hervat, ik was net bij de Lidl en daar ging het gesprek bij de kassa alweer over het weer. Ook daar zie je de gigantische veerkracht. Al denk ik dat de echte klap nog moet komen, wanneer het tot de mensen doordringt. Bij de dokterspost nemen ze geen weekeindverlof.

Ik ben toch vastbesloten zo lang mogelijk in dit buurtje te blijven wonen, want als we nu opgeven en wegtrekken, blijft er niets van over. We houden van dit straatje en dit stukje wereld. "Wat moet dit in vredesnaam worden toegeroepen!" klonk daarstraks een wanhoopskreet bij het vallen van de avond. "Een halt!" riep ik en ik hoorde een instemmend knikken uit het duister. Zo kun je met een simpel woord zoveel betekenen en daar doe je het voor.  

In een voormalig gymzaaltje waar criminele jeugd een hangplek heeft was het goed toeven, heel erg mooi hoe die jongens als het erop aankomt knokken voor de opbouw van de wijk, samen met de wijkagent. Maar wat het mooiste is, en wacht, nou zet ik dit eerst even van "openbaar" op "alleen vrienden", ik heb als informele leider een sleutel gekregen van het brugwachtershuisje en nu zul je denken, wat heb je daar nu aan maar nu komt het. Onder dat kleine huisje zit een *gigantische* ruimte met alle voorzieningen! Wanneer er echt wat groots gebeurt en we gaan "opschalen" dan moet ik daar mensen heen leiden. Thuis heb ik een Oscilloscoop gekregen om contact te onderhouden indien de moderne communicatiemiddelen niet meer werken. Maar goed, dat onder ons. Er is wel meer waar ik absoluut niet over mag praten, dat vertel ik jullie binnenkort. 

Ik denk ook dat ik ben gekozen omdat ik zoiets onder de pet kan houden, ik loop er niet mee te koop. Ik vermoed ook wel dat er een selectie heeft plaatsgevonden, ik ben hun natuurlijk al lang opgevallen, ze zijn ook niet gek. Ik zag de brugwachter weleens aan de semafoon als ik daar voor de open brug stond te wachten. Dan worden bepaalde dingen doorgegeven, daar vraag je niet naar. 

 ---------

PS Justitie staat machteloos. We moeten wachten op het Internationaal Tribunaal Straatterreur waar op kosten van de internationale gemeenschap een kleurrijk gezelschap tweederangs juristen in aanmerking gaat komen voor Hele Gewichtige Functies in een Mooi Gebouw, en fraaie grachtenpanden voor hun verblijf tot aan pensioenleeftijd. Zij gaan dan deze zaken aanpakken. Maar ja daar zijn wij niet mee geholpen.