Kostverlorenvaart

How nice that Adafruit prints some basic info on the back side of the stamp-sized MAX31855. I first soldered on the blue unit that takes the K-type temperature probe. Next, the comb of pins that will have 5V and ground and the other connections with the Arduino board: one line for the Arduino to beat the time for all activity on our little blue island, one for the Arduino board to tell MAX when to check the temperature probe and report what it says and one data line to hand in the reports to Arduino. The mini MAX sitting on the breadboard ready to be wired. To the left next to it is the much more minuscule and vulnerable TMP36 IC which did temp measurement until now.  Wired up, time to hook it up. The probe strapped to the hot brew group of the Ponte Vecchio Lusso 2 espresso machine. The circuit reports room temperature (well it's actually the internal temperature of the chip living on the blue MAX island but over there it's about as warm as it is here) and the t...

A new component arrived in the mail. Very tiny. One could accidentally swallow it without chewing. I like its name very much: Thermocouple Amplifier MAX31855 breakout board (MAX6675 upgrade) - v1.0 .   It sounds very serious and ' MAX ' seems to suggest that one shouldn't underestimate it just because of its size. I also like the 'Red' and 'Yellow' reference on the blue board. Bold enigmatic statements on a blue board. I can see it on display in a modern art museum, on the wall, a Swiss magnifying glass suspended on a wire beside it. By the way where did the blue come from? I remember such boards with the connections printed in thin copper, often home made and etched out in acid, used to be rusty-yellowish and later green but all of a sudden it's blue all over. Do the really hip board designers call this Arduino Blue? 

When I was at my girlfriend's house and I showed her teenage daughter that I could now, using my iPhone, switch on an espresso machine in my home a few kilometers away, I had expected her to be impressed but instead of showing her amazement she just walked by, rolling her eyes and asking “ has everyone gone mad here?” Still I thought it was quite nifty. I can now switch on the machine when I'm heading home and I will be able to pull my first espresso right after coming in. I even added another cable to the box  and now I can also switch a set of lights on and off when I'm not home. The box is programmable for dozens of on/off times but I can add some spontaneous extra movement there to convince any burglars that there's really a live person there.  Plus, my youngest daughter who lives in Australia is able to alert me if she's made a new move in the Wordfeud game we have on. When I'm slow in responding, she switches the kitchen lights on and off, so if...

Een deel van de pret van het online kopen zit ’m in de snelheid. Klik op 'bestellen' en er schiet een ingewikkeld mechanisme in werking, een systeem van machines en mensen die jou je pakje liefst onmiddellijk zouden willen komen aanreiken. Inktpatronen kopen voor de printer is op zichzelf een vervelende klus. Ze zijn duur en als je ze binnen hebt kun je niets nieuws. Knap van Sneltoner dat ze er toch een feestje van maken: zo goedkoop en zo snel mogelijk. Bestel je ’s avonds, dan heb je ze de volgende ochtend al in huis en direct na de bestelling stromen de eerste mails binnen. Bevestiging dat je bestelling is ontvangen, dat het is betaald, de factuur, dat de inktpatronen zijn ingepakt, ingeleverd bij de posterijen, op weg naar jou... tot je ze hebt en daarna een enquête om na te gaan of je wel tevreden bent en of er iets kan worden verbeterd. En een pak printpapier gratis. Met boeken gaat het ook snel. Te snel eigenlijk, want ik wil een boek wel bestellen maar de tijd o...

This article about several possible approaches to designing class D amplifiers like the Hexateq monos has lines that to me are more beautiful than some literature. Like "the digital integrator takes the signal for what it means, whereas the analogue integrator takes it for what it looks like, regardless of any meaning." Delightful, isn't it? Plus the article is typeset in TeX , a system I've grown fond of since hearing about it for the first time 20 years ago. A good number of the most pleasant and intelligent people in the world use it. They may sometimes need to bother with MS Word to communicate with dreary people, but all they really put an effort in doing, is explained about and shared using TeX . The article was written for the 120th convention of a society of audio engineers, held in Paris in the spring of 2006. It must have been a wonderful spring meeting, with quotes like "Numbers don't have frequency, in the same way that they don'...

Three giant birds appear in Westerpark. Not belonging here, they seem to cry for a lost home. Little boys are semi-scared of them. A girl stands still and wonders. Can they fly?

"Jaroslav Kubista; He was a reporter for Lunatic Asylums and since 1929 he is financial reporter."  Ik luister naar opnames van Arnold Dreyblatt's "Who's Who in Central & East Europe 1933". Dreyblatt vond het beduimelde boek waarin de namen van duizenden mannen en vrouwen worden genoemd, met steeds enkele woorden of een aantal zinnen over wie ze waren en wat hen bezighield. Op de achtergrond klinkt vreemde muziek, een druppelende kraan, een oude radio. De stemmen die voorlezen uit het boek klinken kalm, duidelijk, bijna onpersoonlijk en ze lezen de tekst voor alsof het waterstanden zijn, of uitslagen van de lotto, voor luisteraars die ver weg klaar zitten met potlood en papier om de voor hen belangrijke gegevens te noteren. En dan weer is er een stem die zachtjes voorleest, alsof we moeten oppassen voor wie ons horen kan, de autoriteiten. Ook ik luister met pen en papier. Kubista. Hij schreef over gekkenhuizen maar is intussen financieel verslag...