Supersonische zakkenrollers
Samen met een vermogende oom heb ik in de jaren negentig wat aan beleggingen gedaan en dat ging destijds redelijk goed. Hij liet de besluiten goeddeels aan mij. Niet dat ik er verstand van had. Ik deed mee voor zover ik er wat van begreep, de aandelen werden meer waard zoals alles destijds meer waard werd en ik deed alleen niet mee aan wat me heel eigenaardig voorkwam. De Belgische pionier in spraakherkenning leek me te mooi om waar te zijn en die is groot geworden en failliet gegaan zonder dat ik er wat mee te maken had, de Twentse automatiseerder voor wie de sky the limit was kwam me onwaarschijnlijk voor en ook die ontplofte zonder dat ik op de scherven zat en de vrouw die miljardair werd door internetmodems joeg me de stuipen op het lijf met haar reclamespotje rond de van het paard gevallen Superman-acteur dus die afgang bleef me ook bespaard. Het ging zodoende een jaar of tien goed door wat ik niet deed, door de kansen die ik aan me voorbij liet gaan, niet door bijzondere inzich...